موضوع: "تاریخ"

​راهپيمايى و تظاهرات در قرآن

♦️ خداوند در قرآن می ‏فرمايد: «ولايَطؤون مَوطئاً يَغيظُ الكفّار… الاّ كُتب لهم به عَملٌ صالح»(سوره توبه، آيه 120) هيچ حركت دسته جمعى كه كفّار را عصبانى كند، صورت نمیگيرد مگر اين كه براى آن، پاداش عمل صالح ثبت می شود.

♦️آرى، راهپيمايى‏ هايى كه دشمنان اسلام و مسلمين را عصبانى كند، عمل صالح است. اين راهپيمايى ‏ها (بخصوص كه از طريق وسايل ارتباطى و ماهواره‏ها منعكس می‏شود) نوعى حضور در صحنه، عبادت دسته جمعى و امر به معروف و نهى از منكر عملى و عامل تقويت روحيّه مردم و مقابله با دشمن است.

ملت های جهان تشنه اند...

یأجوج و مأجوج

در دو سوره قرآن مجید، از یأجوج و مأجوج سخن به میان آمده است:
یکی در آیات 92 تا 98 سوره «کهف» و دیگر در آیه 96 سوره «انبیاء.» آیات قرآن به خوبی گواهی می‌دهد که این دو نام، متعلق به دو قبیله وحشی خونخوار بوده است که مزاحمت شدیدی برای ساکنان اطراف مرکز سکونت خود داشتند. در تورات در کتاب «حزقیل» (فصل 38 و فصل 39) و در کتاب رؤیای «یوحنا» (فصل 20) از آنها به عنوان «گوگ» و «مأگوگ» یاد شده است که معرّب آن یأجوج و مأجوج است.
به گفته مفسر بزرگ، علامه طباطبایی در المیزان از مجموع گفته‌های تورات استفاده می‌شود که مأجوج یا یأجوج و مأجوج، گروه یا گروه‌های بزرگی بودند که در دور دست‌ترین نقطه شمال آسیا زندگی می‌کردند، آنان مردمی جنگجو و غارتگر بودند.
(المیزان، ج 13، ص 411.)
برخی معتقدند:
این دو کلمه عبری است؛ ولی در اصل از زبان یونانی به عبری منتقل شده است و در زبان یونانی «گاگ» و «ماگاگ» تلفظ می‌شده که در سایر لغات اروپایی نیز به همین صورت انتقال یافته است.
دلایل فراوانی از تاریخ در دست است که در منطقه شمال شرقی زمین، در نواحی مغولستان در زمان‌های گذشته گویی چشمه جوشانی از انسان وجود داشته است. مردم این منطقه به سرعت زاد و ولد می‌کردند و پس از کثرت و فزونی به سمت شرق، یا جنوب سرازیر می‌شدند و همچون سیل روانی این سرزمین‌ها را زیر پوشش خود قرار می‌دادند و تدریجاً در آنجا ساکن می‌گشتند. برای حرکت سیل آسای این اقوام، دوران‌های مختلفی در تاریخ ذکر شده است. یکی از آنها دوران هجوم این قبایل وحشی در قرن چهارم میلادی تحت زمامداری «آتیلا» بود که تمدن امپراتوری روم را از میان بردند.
آخرین دوران هجوم آنها، در قرن دوازدهم میلادی به سرپرستی چنگیز خان صورت گرفت که بر ممالک اسلامی و عربی، هجوم آوردند و بسیاری از شهرها از جمله بغداد را ویران کردند. در عصر کورش نیز هجومی از ناحیه آنها اتفاق افتاد که در حدود پانصد سال قبل از میلاد بود؛ ولی در این تاریخ، حکومت متحد ماد و فارس به وجود آمد و اوضاع تغییر کرد و آسیای غربی از حملات این قبایل آسوده شد. به این ترتیب به نظر می‌رسد که یأجوج و مأجوج از همین قبایل وحشی بوده‌اند که مردم قفقاز به هنگام سفر کورش به آن منطقه، تقاضای جلوگیری از آنها را کردند و او نیز اقدام به کشیدن سدّ معروف ذوالقرنین نمود.»
(تفسیر نمونه، ج 12، ص 552 - 551.)
امّا ارتباط اینها با «مهدویت» از روایاتی به دست می‌آید که از آنها به عنوان یکی از «اشراط الساعة» یاد شده است.
(الخصال، ج 2، ص 449 و 446 و 431؛ همچنین ر.ک: الدرالمنثور، ج 3، ص 59، ج 4، ص 25.)
البته برخی درباره اینکه حقیقت وجودی آنها چگونه است، خواسته‌اند با استفاده از روایات در انسان بودن آنها تردید کنند! (ر.ک: بحارالانوار، ج 12، ص 187.)
از دیدگاه اینان برخی روایات آنها را از بنی آدم ندانسته‌اند.
(همان، ج 54، ص 334.)
در روایاتی چند پراکنده شدن یأجوج و مأجوج بر روی زمین، در کنار خروج دجّال و نزول حضرت عیسی علیه السلام ذکر شده است.
(ارشاد القلوب، ج 1، ص 66.)
بنابراین می‌توان این احتمال را مطرح کرد که این رخداد در عصر ظهور حضرت مهدی علیه السلام و یا در آستانه قیامت رخ خواهد داد.
(ر.ک: کمال‌الدین، ج 2، ص 399.)
همچنین ممکن است گفته شود:
مقصود از پراکنده شدن یأجوج و مأجوج، افراد شرور با ویژگی خاصّ نیست؛ بلکه می‌تواند این حقیقت در هر گروهی باشد که در مقابل حق در آخِرُ الزّمان می‌ایستند و اقدام به شرارت می‌کنند.

نرم افزار جامع مهدویت

اوج احساس خوشبختی

سالروز ورود امام به نیشابور

امام رضا علیه السلام در مسير حرکت خود به نيشابور رسيدند .جمعيت بسياري از آن حضرت استقبال کردند .برخي از خوشحالي فرياد مي زدند، برخي گريه مي کردند و هر کسي به نحوي احساسات خود را ابراز مي کردند. دو نفر از بزرگان حافظ قرآن [1] با همراه تعداد بيشماري از دانشجويان که قلم ودوات به دست داشتند گرد آمده بودند و در انتظار شنيدن جملاتي از آن حضرت بودند. امام دستور داد, پرده را کنار زدند. مردم در حال هجوم بودند و سر و صدا مي کردند امام از مردم خواست تا ساکت گردند جمعيت همه خاموش شدند تنها صدايي که شنيده مي شد صداي امام علیه السلام بود.
امام رضا علیه السلام حديث معروف “سلسله الذهب” را بيان فرمود . آنگاه فرمودند: پدرم از پدرش تا اميرالمومنين علي علیه السلام  و از پيامبر صلی الله علیه و اله و او از جبرئيل نقل کرد که خداوند فرمود ” کَلِمَهُ لا اِلهَ اِلّا اللَه حَصني فَمن دَخَلَ حَصني امَنَ مِن عَذابي . کلمه توحيد حصار محکم من است هر کس داخل آن گرديد از عذاب ايمن خواهد شد.”
امام بعد از کمي تامل به آنها فرمود : اين موضوع شروطي دارد و «اَنَاَ مِن شُرُوطِها، پذيرش امامت من از جمله شروط آن است. سخنان امام در باره ي توحيد بسيار قابل تامل است امام با مقدمه بسيار جالب و گيرا حديث توحيد را بيان کردند که سنگ و زيربناي دين بوده و تنها وسيله ي رسيدن به فلاح و رستگاري مي باشد پس از توحيد , امام موضوع اصل امامت را مطرح مي کند و مي فرمايند: اصل امامت و ولايت تکميل کننده ي توحيد است .اگر کار سرپرستي و رهبري عادلانه و آگاهانه در جامعه ي اسلامي حل نشود يگانه پرستي استقرار نخواهد يافت و باز هم طاغوت ها به جاي خدا مي نشينند و حکمراني خواهند کرد .[2]
پی نوشت:
۱. اين دو نفر عبارتند از: أبوزرعه رازي و محمد بن أسلم طوسي، که به هرکدام ازاين دو (حافظ) مي گفتند، و اين اصطلاح برکسي اطلاق مي شد که لااقل يکصد هزار حديث را با سند آن از حفظ باشد
2. سوگنامه آل محمد صلی الله علیه و آله. ص ۱۱۶ – ۱۱۵.

نرم افزار بیا و ضامن من شو